00982136303710 : شماره تماس

انواع باطری

  1. باتری های لیتیم پلیمر: دارای نرخ تخلیه ولتاژ درونی کم و در صورتی که باتری هایی برای کارکرد با مدت زمان طولانی لازم دارید این گونه باتری ها مناسب هستند . باتری های لیتیم پلیمر در گوشی های موبایل به شکل های گسترده ای از این نوع باتری ها استفاده می شود و نسبت به قیمتشان بسیار مقرون به صرفه است.
  2. باتری هیبریدی نیکل – فلز : باتری هیبرید نیکل – فلز یا به اختصار NiMHخوانده می شوند باتری هایی با قابلیت شارژ مجدد هستند؛این باتری ها ارزان قیمتند. این باتری ها برخلاف باتری های لیتیم پلیمر نیازی به نگران بودن درباره تخلیه بیش از حد ولتاژ نیست. به عنوان مثال در مسواک های برقی از این نوع باتری استفاده می شود ودر صورتی که ولتاژ آن کاهش یابد کارایی مسواک کم می شود ؛ در ریش تراش های برقی هم از این نوع باتری ها استفاده می شود.
  3. باتری آلکالاین:همه ی ما از باتری های آلکالاین استفاده های فراوانی داریم. این باتری ها ارزان قیمت اند ، کارکرد آنها بسیار آسان و ایمن هستند.

معمول ترین نوع باتری های آلکالاین دارای ولتاژ نامی 2/1 ولت برای هر سلول آن است هر چند که در اوایل استفاده هر سلول آن 5/1 ولت ولتاژ دارد.

باتری های کتابی 9 ولتی نمونه ی بارز باتری های آلکالاین هستند.این نوع باتری دارای یک کابل ارتباط هستند ، مشکل آن ها در تخلیه سریع و نداشتن دوام طولانی مدت است. از باتری های آلکالاین در کارهای سیار می توان استفاده نمود.

  1. باتری های لیتیم – یون: تفاوت این باتری ها با باتری های لیتیم پلیمر فقط در اندازه لایه های شیمیایی مواد سازنده آنهاست که باتری های لیتیم-پلیمر سبک تر از باتری های لیتیم-یون هستند و مقاومت بیشتری در برابر شارژ بیش از حد و نشت مواد شیمیایی نسبت به باتری های لیتیم-یون دارند.از طرفی باتری لیتیم-یون از باتری های لیتیم-پلیمر ارزان تر است و چگالی انرژی آن هم بالاتر است.
  2. باتری مورد استفاده در خودرو ها:این نوع باتری ارزان است و نسبت به وزنش ولتاژ و جریانی بالایی را تامین می کند و شارژ آنها هم بسیار آسان است . این باتری ها از سرب ساخته می شوند که به آن اسیدی-سربی هم می گویند و برای مقاومت بیشتر و خواص بیشتر فلزات دیگری هم با درصد کمی به آن اضافه می شود که در بازار با نام کلسیم و... هم دیده می شوند.این باتری ها وزن بیشتری دارند و دوام آنها نسبت به باتری های پایه لیتیم و پایه نیکل کمتر است و در بین انواع باتری ها این نوع باتری کاربرد بیشتری دارد.
  3. باتری نیکل-کادمیوم: این نوع باتری جزو باتری های پایه نیکل است . اما به دلیل سمی بودن فلز کادمیوم این نوع باتری جای خود را به باتری هیدریدی نیکل-فلز داده است و فقط در کاربرد های خاصی از آن استفاده می شود.سرعت شارژ این نوع باتری نسبت به باتری های دیگر بسیار بالاست ولی قیمت آن ها هم نسبت به باتری های اسیدی بالاست.

ویژگی باتری های نیکل کادمیوم:

1-مقاومت داخلی کم

2-سرعت شارژ بالا

3- محدوده دمایی بالا

  1. باتری روی و اکسید جیوه:این باتری ها در سمعک استفاده می شوند.
  2. باتری نقره و فلز روی: این باتری در سفر های فضایی کاربرد دارد زیرا نسبت نیرو دهی به وزن آن مطلوب است.
  3. باتری فلز-کلرور: این باتری در اتومبی های برقی کاربرد دارد.

اسیدی و باز

 

نگاهی به معنای اسید و باز :

  • همه ما اسید سولفوریک را به عنوان یک اسید می شناسیم. این ماده چه ویژگی دارد که آن را اسید به شمار می آوریم ؟ چرا اتانول را اسید نمی دانیم ؟
  • ممکن اسید برای شما شگفت آور باشد اگر بور تری فلوئورید را اسید به شمار آوریم اما فسفر تری کلرید را اسید ندانیم. مبنای این دسته بندی چیست ؟
  • اینکه گفته می شود دو اتم از سه اتم هیدروژن فسفرو اسید هیدروژن اسیدی هستند و یک اتم هیدروژن دیگر اسیدی نیست به چه معناست ؟
  • چرا سدیم هیدروکسید را باز به شمار می آوریم اما هیپوکلرواسید را با وجود این که در ساختار خود OH دارد اسید می دانیم ؟
  • چرا آمونیاک با وجود اینکه مانند سدیم هیدروکسید و کلسیم هیدروکسید گروه OH ندارند باز به شمار می رود؟

نخستین تعاریف اسید و باز :

  • نخستین بار اسیدها و بازها با خواص ظاهری خود شناخته و نام گذاری شده اند. برای نمونه نخستین ویژگی اسیدها که مورد توجه قرار گرفته، ترش مزه بودنشان است و واژه ی اسید از سال 1626 به کار رفته است.گرچه نزدیک به چهار سده است که برخی مواد در دسته اسید ها قرار داده شده اند. اما پیش تر از آن هر اسیدی به نام خاص خود یا حتی بی آن که نامی داشته باشد در آزمایش های کیمیاگران به کار گرفته شده است.
  • در سال 1661 م رابرت بویل، خواص مشترک اسیدها را چنین خلاصه کرد : موادی ترش مزه که خورنده هستند، شناساگرهای مشخصی را از رنگی به رنگ دیگر در می آورند و در واکنش با موادی که باز نامیده می شوند خنثی می شوند.
  • بازها ترکیب هایی هستند که مزه ای تلخ - گس و حالتی لغزنده (صابون مانند) دارند، شناساگرهای مشخصی را از رنگی به رنگ دیگر در می آورند و اسید را خنثی می کنند. توصیف مشابهی را رابرت بویل در سال 1661 م برای قلیاها مطرح کرد. قلیاها بازهایی هستند که در آب حل می شوند. بازها را از آن رو باز نامیده اند که از آنها به عنوان پایه و زیربنای ساخت نمک ها استفاده می شود.
  • لاوازیه در سالهای 1787 و 1789 م دو کتاب شیمی نوشت و در کنار مطالب ارزشمندی که در آنها مطرح کرد، قواهدی را برای نامگذاری اسیدها در نظر گرفت. مثلا نام اسید سولفوریک را جانشین نام روغن زاج کرد. اما وی به اشتباه اکسیژن را عنصر اصلی سازنده همه اسیدها می پنداشت.
  • دیوی که با مطالعه کتاب لاوازیه به آموختن شیمی و آزمایش های شیمیایی علاقه مند شده بود، پژوهش های ارزشمندی انجام داد. یکی از کارهایش این بود که در سال 1810 م با بررسی ماده ای که امروز آن را هیدروکلریک اسید می نامیم نشان داد که این ماده که یک اسید قوی به شمار می رود در ساختار خود اکسیژن ندارد و تنها از هیدروژن و کلر ساخته شده است.

تا سال 1830 م اسیدهای دیگری مانند HF، HBr ، HI، HCN و H2S نیز شناخته شدند که در ساختار خود اکسیژن ندارند.

در سال 1838 م لیبیگ این نظر را مطرح کرد که اسیدها موادی هستند که در ساختار خود یک یا چند اتم هیدروژن دارند که در واکنش اسیدها با فلزها، فلز جانشین آنها می شود :

2Na(s) + 2HCI (aq) à 2NaCl(aq) + 1H2(g)

در برخی اسیدهای اکسیژن دار مانند H3PO3 و H3PO2 ، تمام هیدروژن ها در چنین واکنشی شرکت نمیکنند :

2Na(s) + H3PO3(aq) à Na2HPO3 (aq) + aH2(g)

چنین هیدروژن هایی هیدروژن اسیدی به شمار نمی روند.

اسید و باز آرنیوس :

  • رابرت بویل که خواص مشترک اسیدها و خواص مشترک بازها را خلاصه کرد، دلیلی را برای مشترک بودن این خواص مطرح نکرد.

لاوازیه به اشتباه عنصر اکسیژن و لیبیگ به درستی عنصر هیدروژن را عنصر مشترک در ساختار تمام اسیدها دانستند اما دلیلی برای اینکه چرا این مواد خواص مشترکی را از خود نشان می دهند مطرح نکردند.

توضیح اینکه رفتار اسیدی موادی که اسید نامیده می شوند و رفتار بازی موادی که باز نامیده می شوند از کجا ناشی می شود، نخستین بار توسط آرنیوس مطرح شد.

  • برخی مواد خنثی مانند سدیم کلرید، برخلاف برخی مواد خنثای دیگر مانند شکر وقتی در آب حل می شدند محلولی رسانای الکتریسیته ایجاد می کردند. از سوی دیگر حل کردن یک مول از برخی مواد مانند سدیم کلرید و کلسیم کلرید، در مقدار معینی آب، نقطه جوش و نقطه انجماد آن را دو یا سه برابر زمانی که یک مول از برخی مواد دیگر مانند شکر در همان مقدار آب حل می شدند تغییر می داد. همچنین وقتی محلول مواد الکترولیت رقیق می شدند، رسانایی کاهش می یافت اما نه به آن اندازه ای که انتظار می رفت.

در سال 1884 م آرنیوس از این مشاهده ها نتیجه گرفت که برخی مواد هنگام حل شدن در آب به یون تفکیک می شوند :

NaCl(s) à Na+(aq) + Cl-(aq)

آرنیوس از اینکه افزودن یک مول از برخی مواد به مقدار معینی آب، نقطه جوش و نقطه ذوب آن را بیش تر از زمانی که یک مول شکر به همان مقدار آب افزوده می شود اما کمتر از دو برابر تغییر می دهد به درصد تفکیک یونی پی برد.

همچنین از اینکه رقیق کردن محلول مواد الکترولیت، رسانایی آنها را به اندازه ی انتظار کاهش نمیداد دریافت که درصد تفکیک یونی به غلظت بستگی دارد و هر چه محلول رقیق تر باشد، درصد تفکیک یونی بیشتر است.

پس از این کشف ها، شرایط برای توجیه خواص مشترک اسیدها و خواص مشترک بازها فراهم شده بود.

  • در سال 1887 م آرنیوس اسید را ماده ای تعریف کرد که وقتی در آب حل می شود یون H+(aq) تولید می کند و باز را ماده ای دانست که با حل شدن در آب یون OH-(aq) پدید می آورد.

اسید و باز برونستد – لوری :

  • آنچه آرنیوس در سال 1887 م برای تعریف اسید و باز مطرح کرد پیشرفت بزرگی نسبت به نگاه های قبلی به اسید و باز محسوب می شد. به ویژه این که دلیلی برای اسیدی بودن یک اسید و یا مشترک بودن خواص اسیدها و دلایل مشابهی را برای بازها ارائه می کرد. اما این تعریف تنها به حالت محلول و آن هم فقط در حالتی که از آب به عنوان حلال استفاده شده باشد محدود می شد.

وقتی شیمی دان ها حلال های غیر از آب ( مانند آمونیاک مایع) را به کار می بردند دریافتند که برخی مواد رفتار اسیدی یا بازی از خود نشان می دهند اما تعریف آرنیوس را نمی توان برای آنها به کار برد.

در سال 1923 م دو شیمی دان که جدا گانه به مطالعه اسیدها و بازها پرداخته بودند، توماس لوری و یوهانس برونستد هم زمان تعریفی فراگیرتر از تعریف آرنیوس را برای اسید و باز مطرح کردند که نگاه جامع تری به رفتار اسیدها و بازها داشت.

بنابراین تعریف که امروزه آن را تعریف برونستد – لوری می نامیم، هر گونه ای که بتواند دهنده ی پروتون باشد اسید و هرگونه ای که بتواند پذیرنده ی پروتون باشد باز است. بر این مبنا هر واکنشی که در آن انتقال پروتون از گونه ای به گونه ای دیگر انجام می ود، واکنش اسید-باز است.

اسید و باز لویس :

  • گرچه در سال 1923 م برونستد و لوری توانسته بودند تعریفی بسیار جامع تر از تعریف آرنیوس را برای اسید و باز و واکنش بین آنها مطرح کنند و واکنش های اسید و باز خارج از آب و حتی خارج از حلال های مایع دیگر را پوشش دهند، اما تعریف آنها قادر به در برگرفتن برخی واکنش های اسید و باز نبود.

برونستد و لوری، اسیدها و بازها را به موادی که قادر به دادن و گرفتن پروتون بودند محدود کرده بودند. به این ترتیب واکنشی مانند خنثی شدن سدیم اکسید که یک اکسید بازی است با گوگرد تری اکسید که یک اکسید اسیدی است زیر پوشش قرار نمی گرفت.

Na2O(s) + SO3(g) à Na2SO4(s)

در این واکنش خواص اسیدی SO3 و خواص بازی Na2O(s) از بین می رود و نمی توان آن را واکنش خنثی شدن اسید و باز در نظر نگرفت.

در همان سال 1923 م که برونستد و لوری تعریف خود را برای اسید و باز و واکنش اسید باز مطرح کرده بودند، دانشمندی به نام گیلبرت نیوتن لویس تعریف جامع تری را ارائه کرد.

اسید لویس گونه ای است که در واکنش زوج الکترون نا پیوندی را می پذیرد و باز لویس گونه ای است که در واکنش زوج الکترون ناپیوندی را می دهد تا پیوند کووالانسی تشکیل شود.

کاربرد اسید کلریدریک

کاربرد اسید کلریدریک :

تولید انواع مواد شیمیایی

در بسیاری از پروسه های غذایی

شستشو و اسید شویی فلزات

خنثی سازی ترکیبات آلکالین یا ضایعات فلزات

احیا اوره

قطعه شویی (اسید شویی) فولاد : یکی از مهم ترین کاربردهای اسید کلریدریک در اسید شویی فولاد است تا زنگ یا اکسید آهن را از روی سطح آهن یا فولاد قبل از ورود آنها به واکنش های بعدی مثل اکستروژن ، گالوانی کردن و دیگر تکنیک ها، بزداید. اسید کلریدریک در کیفیت فنی با غلظت 18% رایج ترین عامل اسید شویی فولاد های کربنی است.

تولید انواع ترکیبات غیر آلی : محصولات زیادی طی یک واکنش اسید و باز توسط کلریدریک اسید تولید می شوندو مواد شیمیایی در گیر با آب.

پرداخت چرم

تمیز کننده ها و پاک کننده های خانگی و صنعتی

صنعت ساختمان سازی

پاک کننده ها و جرمگیری کاشی و سرامیک

اسیدید کردن چاه های نفتی

تولید ترکیبات آلی : از دیگر کاربردهای اسید کلریدریک تولید ترکیبات آلی، مثل وینیل کلراید است. معمولا این کار استفاده ای غیر آزاد است.

برداشتن رسوب بویلرها

کنترل ph  و خنثی سازی : اسیدکلریدریک برای تنظیم اسیدی بودن در خلوص مورد نیاز صنایع غذایی  دارویی ، آشامیدنی به کار می رود.

تهیه اتیلن دی کلراید.

خالص سازی نمک طعام.

نظافت و خانه داری

کاشت ناخن

دلایل استفاده از کاشت ناخن

کاشت ناخن در کشور ما رواج زیادی پیدا کرده است.کسانی که به کاشت ناخن مبادرت میورزند هر کدام دلایلی برای انجام دادن این عمل دارند. نداشتن ناخن و زیبا تر شدن ناخن ها، از جمله دلایل کاشت ناخن است.

کاشت ناخن

خانم ها به دلایل مختلفی کاشت ناخن انجام میدهند؛ برخی صرفا برای زیبایی و برخی دیگر به دلیل مشکلات ناخن هایشان و برای پوشاندن ناخن هایی که به گفته خودشان رنگ و روی زیبایی ندارند انواع کاشت را تجربه میکنند.

پالت طراحی کاشت ناخن استفاده از این ناخن ها برای افرادی که ناخنی ضعیف و شکننده دارند و همچنین افرادی که عادت به جویدن ناخن هایشان دارند بسیار مناسب است. چون مانع انها میشود. در اندازه های گوناگون و رنگ های طبیعی متنوع. برای عمل کاشت ناخن موارد زیادی را باید رعایت کرد ابزار کاشت ناخن و مواد کاشت ناخن را باید شناخت و زیر نظر متخصص این کار را انجام داد.

تنها در این موارد کاشت ناخن را انجام دهید

کاشت ناخن تا حد امکان توصیه نمیشود مگر در مواقع خاص مثل کسانی که ناخن هایشان عیب دارد، یعنی ناخن هایی که به طور ژنتیکی ایراد دارند و ظاهر خوبی ندارند آن هم به صورت مقطعی و با رعایت تمام نکات ایمنی و بعد از امتحان کردن تمام موارد ایمنی و جواب نگرفتن.

انواع روش کاشت ناخن:

  • کاشت ناخن قالبی :

کاشت ناخن قالبی به افرادی که ناخن های پراکنده و یک شکل ندارد توصیه نمیشود.

کاشت ناخن قالبی به نوعی بی کیفیت ترین نوع کاشت ناخن است. در نوع کاشت ناخن مواد کاشت روی ناخن مصنوعی زده می شود و بعد از ضد قارچ زدن روی ناخن ها این ناخن مصنوعی را روی ناخن فشار میدهند تا بچسبد و بعد ناخن مصنوعی را میکنند. از آنجا که این نوع کاشت احتیاج به سوهان کشی ندارد بعد از مدت کوتاهی به اصطلاح ناخن هوا میگیرد.

کاشت ناخن قالبی به چه کسانی پیشنهاد نمیشود!

کاشت ناخن به کسانی که ناخن های پراکنده و یک شکلی ندارند اصلا توصیه نمیشود. به دلیل قالبی بودن این نوع کاشت ناخن باید تمام ناخن ها دو دست یک شکل باشند در غیر این صورت کاشت ناخن به شکل مرتبی انجام نخواهد گرفت. به دلیل ضخیم بودن کاشت ناخن، کار از حالت طبیعی خود خارج می شود. کاشت ناخن قالبی را می توان روی انگشت های استاندارد کار کرد. نکته مهم این است که احتمال هوا گرفتن کاشت ناخن قالبی بیشتر است. ماندگاری کمتری دارد و در مقایسه با روش های دیگر کاشت ناخن مواد بیشتری مصرف می شود.

  • کاشت ناخن پودری :

کاشت ناخن پودری از لحاظ زیبایی و مقاومت رتبه ی اول را به خود اختصاص داده است. در کاشت ناخن پودری اول ناخن مصنوعی را که همان تیپ است از اوایل ناخن می چسبند و به اندازه ای که دوست دارند کوتاه می کنند. بعد از ضد قارچ و بعد از شروع به زدن مواد کاشت روی ناخن می کنند. بعد از اتمام این کار، ناخن ها احتیاج به سوهان کاری دقیق و فراوان دارند. برای همین که به خانم هایی که وقت و حوصله درست و حسابی ندارند روش کاشت ناخن پودری خیلی توصیه نمی شود.

 

 

رنگ آکریلیک

رنگ آکریلیک رنگی شیمیایی که با خواص دوام و درخشندگیش نخست در صنعت اتومبیل سازی به کار رفت و اخیرا نیر در انواع نقاشی ها مورد استفاده قرار گرفته است. رزین های آکریلیک به دو دسته پایه حلال نفتی و حلال آب تقسیم می شوند. خصوصا آن دسته که به آسانی در آب حل می شود، زود خشک می شود و سطحی سخت و آسیب ناپذیر به وجود می آورد، گرچه باید افزود فاقد خواص ظرافت پذیری و عمق و جلای رنگ روغن یا آکریلیک پایه حلالی است. رنگ های اکریلیک بسیار متنوع هستند و برای ایجاد بافت در سطوح مناسبند چون غلظت بالایی دارند و به سرعت خشک می شوند. رنگ اکریلیک انعطاف پذیر است و به همین دلیل روی تمام سطوح از جمله مدل های خمیر کاغذ پارچه و کفش قابل استفاده است. رنگ های اکریلیک پایه آب نسل جدید از رنگ های ساختمانی می باشند که با توجه به مسائل زیست محیطی و عدم استفاده از حلال های آلی و مواد مضر کاربردی این نوع رنگ ها رو به افزایش است. به طوری که به تدریج جایگزین مناسبی برای رنگ های روغنی الکیدی می باشند. رنگ ترافیک که عموما برای خط کشی خیابان ها استفاده می شود هم از رزین آکریلیک پایه حلالی استفاده می شود.

ویژگی های رنگ های اکریلیک : این رنگ ها بسیار متنوع هستند. این رنگ ها نسل جدید برای ایجاد پوشش بافت در سطوح مناسبند چون غلظت بالایی دارند و به سرعت خشک می شوند و بو ندارند. رنگ اکریلیک انعطاف پذیر است و به همین علت روی تمام سطوح از جمله سیمانی، گچی، صفحات کناف و هر سطح دیگری قابل اجرا هستند و پوشش ضد رطوبت ایجاد می کنند قابل استفاده است. در مقابل نور خورشید یا UV مقاوم و در نتیجه بسیار عمر بالایی دارند.

این نوع رنگ دارای خواص زیر است :

قابلیت شستشو، سرعت خشک شدن بالا، سهولت اجرا و قابل رقیق شدن با آب. مقاومت فوق العاده در برابر سایش. مقاومت فوق العاده در برابر اشعه خورشید یا uv یا نور ماوراء بنفش . سازگار با محیط زیست. قدرت پوشانندگی بسیار عالی. بدون بوی نامطبوع. ساخته شده از بهترین مواد اولیه و تکنولوژی بالا. عدم ایجاد حساسیت. مناسب برای سطوح گچی، سیمانی، آجری. زود خشک می شوند و خواص ضد باکتری و کپک دارند.

معایب رنگ آکریلیک آب پایه :

چنانچه با قلم مو بر روی سطوح صاف و صیقلی اعمال شوند رد قلمو مشخص خواهد بود. براقیت کمتری نسبت به بقیه رنگ ها دارند.

آماده سازی سطوح جهت اعمال رنگ های اکریلیک بر پایه آب :

سطوح گچی :

   

  1. بهتر است سطوح گچی تازه به مدت 30 روز خشک شوند و آنگاه رنگ آمیزی بر روی آنها صورت گیرد.
  2. در اثر فرآیند خشک شدن سطوح گچی، نمک های محلول بر روی سطح گچی آمده و بعد از تبخیر آب بر روی سطح باقی می مانند که به این نمک ها شوره گفته می شود. شوره ها را می توان مطابق استاندارد های بین المللی با استفاده از سرکه خانگی برطرف کرد.
  3. حدود 5 کیلوگرم سرکه خانگی را با یک گالن آب مخلوط نمایید و آن را کاملا هم بزنید.
  4. با استفاده از پارچه ای آغشته به آب اثرات سرکه را از روی سطح برطرف نمایید.
  5. با استفاده از پارچه آغشته به آب اثرات سرکه را از روی سطح برطرف نمایید.
  6. منتظر بمانید تا سطح کاملا خشک شود.
  7. بعد از خشک شدن، سطح آماده پذیرش پرایمر اکریلیک می باشد.

دیوارهای بیرونی :

دیوارهای بیرونی آغشته به جلبک، خزه، گیاهان خاک دار و ....

  1. مایع سفید کننده را به نسبت حجمی 1 به 3 با آب مخلوط کنید.
  2. با استفاده از پارچه ای کلیه سطوح را کاملا آغشته از محلول فوق نمایید.
  3. حدود 15 دقیقه صبر کنید تا کلیه موجودات تک سلولی نابود گردند.
  4. بوسیله کاردک یا ابزار مناسب دیگر سطوح آلوده را کاملا بتراشید.
  5. با استفاده از پارچه آغشته به آب اثرات احتمالی مایع سفید کننده را از روی سطح بر طرف نمایید.
  6. منتظر بمانید تا سطح کاملا خشک گردد.
  7. بعد از خشک شدن، سطح آماده پذیرش پرایمر اکریلیک می باشد.

به تازگی رنگ های نانو برای دیوارهای مقابل باران و آفتاب طراحی شده است، ویژگی های آنها :

  1. اجرای آسان
  2. تک جزئی
  3. ضد آب کننده 100% انواع سطوح
  4. ضد اشعه UV در برابر زرد شدن برای طولانی مدت
  5. مقاومت بالا در تحمل عبور و مرور پیاده و وسایل نقلیه.
  6. مقاوم در برابر ساییدگی و خراش
  7. تزئینی
  8. مقاوم در برابر مواد اسیدی از جمله باران های اسیدی کلان شهر ها.
  9. کاملا اقتصادی و مقرون به صرفه
  10. چسبندگی بسیار زیاد در ابعاد نانو.

حلال استون

استون مایعی روشن، بیرنگ، خنثی و بسیار فرار می باشد. این حلال دارای بوی مشخصی است و به آسانی مشتعل می شود. استون با حلال های آلی و آب در تمام نسبت ها مخلوط می شود.

قدرت حلال :

استن حلال برای رزین های نیتروسلولز، سلولوئید، سلولز استات، سلولز اترها، سلولز استوبوتیرات ها، لاستیک کلره، اکثر رزین های طبیعی، موویلیت (پلی وینیل استات)، پلی وینیل کلرید کلردارشده (از نوع لاکی)، هوستافلکس M131 و M133 (وینیل کلرید / وینیل استات / دی کربوکسیلیک – اسید کوپلیمر)، اورزین B (کاربامات رزین)، پلی اکریلات ها، رزین های آلکید، نروولاک ها و تعدادی از رزین های مصنوعی دیگر می باشد. آن همچنین حلال خوبی برای چربی ها، روغن ها و نرم کننده های معمول می باشد.

دامار – شلاک، لاستیک، آسفالت، قیرها و پیچ، پلی ایزوبوتیلن، پلی استایرن (انواع لاکی)، موویتال B3UT و  B607 (پلی وینیل بوتیرال ها)، پلی وینیل کارپازول و رزین های فنولیک اصلاح شده با روزین تمام در استن غیر محلول اند. پلی وینیل کلرید اصلاح نشده، رزولهای بدون نرم کننده، رزین های فنل، ترپن، موویتال B3OH و BO6OH (پلی وینیل بوتیرالها) در استون فقط با اشکال حل می شوند. پلی وینیل فرمال در استون ورم می کند.

کاربردهای استون :

استون حلال بسیار فرار و ماده افزودنی با ارزشی برای لاک های بر پایه نیتروسلولز، سلولز استات و سلولز اترها می باشد، زیرا دارای قدرت حلال عالی است. این خاصیت همچنین هم چنین برای بسیاری از رزین های طبیعی و روغن ها خیلی با ارزش می باشد.

محلول های سلولز، استرها در استون با ویسکوزیته خیلی کم مشخص می باشند. ویسکوزیته محلول های لاکی بر پایه سلولز استرها را می توان به این ترتیب به طور محسوسی با اضافه کردن مقادیر کمی استون کاهش داد. استون به ویژه برای تهیه لاک های سریع خشک شونده مناسب است، زیرا دارای فراریت بالا می باشد. محلول های دارای جامدات خیلی زیاد را ممکن است با بکار بردن استون تهیه کرد. بنابراین استون اغلب برای اضافه کردن به ماستیک ها و چسب های ساخته شده از نیتروسلولز یا سلولوئید مصرف می شود. در هر صورت در بیشتر موارد می توان بجای آن تماما متیل استات به کار برد.

استون عموما به عنوان یک حلال با نقطه جوش پایین برای استخراج با حلال و تمیز کردن شناخته شده است. استون به لاستیک حمله نمی کند. مقادیر زیاد استون برای ژلاتینه کردن نیتروسلولز در ساخت باروت بی دود بکار می رود. استون تقریبا به عنوان یک حلال یا عامل متورم کننده در تولید ریون و فیلم غیر قابل اشتعال از سلولز استات ضروری است.استون در حدود 300 برابر حجم خودش استیلن را حل می کند. این محلول به صورت جذب شده به داخل بعضی مواد دارای خلل و فرج در مخازن فولادی به نام گاز دیرسوز در بازار عرضه می شود. استون برای تعدادی واکنش های شیمیایی مصرف می شود. به ویژه به عنوان یک محیط واکنش در تهیه مواد به علت قدرت حلالیت خوب و پایداری اش در برابر اکسایش کاربرد دارد. انواعی مطابق با DAB6 و  DAB7R5 برای مصرف های شرح داده شده در بالا در بازار موجود است.

مراقبت های ویژه در کار با استون ضروری است، زیرا دارای نقطه اشتعال خودبه خود پایین و فراریت زیاد می باشد اگر چه در اغلب موارد استون از نظر فیزیولوژی حلالی بی ضرر می باشد، اما قرار گرفتن طولانی در هوایی که دارای غلظت زیاد استون می باشد، سبب سردرد و مریضی می شود. در موارد معینی این حالات می تواند ساعت ها بعد از قرار گرفتن در معرض این ماده صورت گیرند. در هر حال تاکنون مسمومیت های جدی گزارش نشده اند.

ظروف خالی تمیز نشده که قبلا دارای استون یا مخلوط های استن بوده اند در دسته III a نمره 6 از قوانین حمل و نقل راه آهن آلمان دسته بندی می شوند.

خواص استون :

هیدروکربن و استون که مرغوب باشند دارای خواص و ویژگی هایی هستند که باعث می شود در صنعت کاربرد فراوانی داشته باشند.

استون یکی از فرآورده های نفتی است با فرمول شیمیایی (CH3)CO2 که این ماده از تقطیر نوعی از مواد نفتی به نام استات کلسیم ساخته می شود این ماده دارای ماهیت فرار با بویی تند و قابل اشتعال بسیار شدید می باشد.

این ماده به عنوان حلال نیز استفاده می شود. در بیشتر مواقع و به صورت عامیانه از این ماده برای از بین برد یا حل نمودن لاک استفاده فراوان می شود. این ماده عموما دارای دانسیته 780-800 ، فلش پوینت 58 درجه و دمای یخ زدگی 95- درجه می باشد.

استون به طور طبیعی بسیار سمی می باشد. امروزه دانشمندان بر آن شده اند تا ماده ای را بسازند که دقیقا خاصیت استون را دارا باشد ولی خاصیت سمی بودن را نداشته باشد. این امر به خصوص در کشورهای پیش رفته به وقوع پیوسته به طوری که قانون منع استن های سمی در این کشورها اجرا می شود.هنگامی که خانم ها برای از بین بردن لاک استفاده می کنند این ماده سمی از طریق نقطه آخر ناخن جذب بدن می شود و از این طریق بیماری های زیادی از جمله سرطان را برای انسان ها بوجود میارود. استون در این رده دارای گرید 93 می باشد ولی استونی که می خواهد سمی نباشد باید دارای گرید 99 باشد که در ایران به ندرت ساخته می شود.

کاربرد استون در صنعت :

استون دارای گریدهای متفاوتی در صنعت مورد استفاده قرار می گیرند مثلا استون های مورد استفاده عامیانه دارای گرید 93 می باشند. از این استون در صنعت رنگ و چسب بسیار استفاده می شود. از این ماده در صنایع پلاستیک و نیز در ساخت الیاف مصنوعی و در صنایع داروسازی و ... مورد استفاده قرار می گیرند.

روغن هسته انگور

فواید روغن هسته انگور :

هسته انگور یکی از مواد خوراکی می باشد که در این روز ها بسیار باب شده است، سبک و طعم شیرینی دارد، از ارزش دارویی بالایی برخوردار است. این روغن که در کشورهای مختلف تولید می شود، غنی از فلاوانوئیدز، بتاکاروتن، ویتامین E و C است. این روغن به دلیل قیمت بالا، نتوانسته جای خودش را بین مردم کشور ما به خوبی باز کند اما خیلی ها معتقدند خواص فراوان آن به قیمت بالایش می چربد و به دلیل همین خواص است که باید آن را در سبد غذایی خانواده گنجاند.

بررسی های متعددی نشان داده اند که این روغن از گسترش سلول های سرطانی در ریه، روده، پروستات و معده جلوگیری می کند. همچنین ترکیب موجود در آن از آسیب رسیدن به مویرگ ها جلوگیری می کند.

روغن هسته انگور از زمان های قدیم به دلیل خاصیت دارویی اهمیت زیادی داشته است. بررسی ها نیز نشان می دهد روغن هسته انگور در تنظیم قند خون و جلوگیری از سرطان و بیماری های قلبی موثر است. این روغن که سرشار از فلاوانوئید، بتاکاروتن، ویتامین ث و ای خاصیت های زیادی دارد که در این مطلب این خواص را بررسی می کنیم.

این روغن خواص بسیاری دارد و می تواند به تسکین رگ های واریسی و عروق عنکبوتی کمک کند، از بروز سرطان پیشگیری کند و سندرم پیش از قاعدگی را کاهش داده و از بروز حفره های دهانی پیشگیری کند.

همچنین دارای خواص ضد التهابی، ضد آلرژی، ضد سرطانی می باشد. از این روغن برای درمان آکنه، درماتیت، آفتاب سوختگی و لکه های ناشی از بروز سن، دیابت، فشارخون بالا، آرتریت روماتوئید، آب مروارید، دژنراسیون ماکولار و چین و چروک های پوست استفاده می شود.

خواص درمانی روغن هسته انگور :

  • اسید لینولئیک موجود در آن، برای بازسازی پوست لازم است و تاثیر نرم کننده ای روی پوست و مو دارد.
  • این روغن می تواند به عنوان منقبض کننده و تقویت کننده پوست مورد استفاده قرار گیرد.
  • مصرف این روغن برای رفع سیاهی دور چشم نیز مفید است.
  • روغن هسته انگور کلسترول مضر را کاهش و کلسترول مفید را افزایش می دهد.
  • از بیماری های قلبی عروقی جلوگیری می کند.
  • خاصیت آنتی اکسیدانی آن با رادیکال های آزاد مضر موجود در بدن مقابله می کند.
  • بررسی های متعددی نشان داده که این روغن از گسترش سلول های سرطانی در ریه، روده، پروستات و معده جلوگیری می کند.
  • ترکیب موجود در آن از آسیب رسیدن به مویرگ ها جلوگیری می کند.
  • مصرف این روغن جریان خون و انعطاف پذیری مفصل ها را بهبود می بخشد.
  • با جلوگیری از ترشح هیستامین در سیستم ایمنی بدن هنگام واکنش آلرژی زا، علائم مربوط به آلرژی و آسم را کاهش می دهد.
  • این روغن در کاهش قند موجود در خون مفید است.
  • مصرف این روغن سیاهی دور چشم را کاهش می دهد.
  • به عنوان مرطوب کننده به ویژه برای پوست های حساس مفید است و هیچ نوع واکنش حساسیت زایی ایجاد نمی کند.
  • سرشار از آنتی اکسیدان است که در نتیجه روند پیری پوست را کاهش می دهد.
  • ماده مغذی موجود در آن به رشد مو کودک کمک می کند.
  • تقویت کننده ریشه مو است و با شوره سر مقابله می کند.
  • آنتی اکسیدان قوی آن، مانع از آسیب رادیکال های آزاد می شود.
  • میزان کلسترول مفید را افزایش و کلسترول مضر را کاهش می دهد.
  • حاوی اسید لینولیک است که برای مبتلایان به بیماری دیابت مفید است.
  • رگ ها و مویرگ های شکسته یا آسیب دیده را بازسازی و تقویت می کند.
  • خواص ضد التهابی دارد که درد و ورم بر اثر آرتریت را تسکین می دهد.
  • نتایج بررسی های متعدد ثابت می کند، عصاره این روغن از بروز سرطان ریه، پروستات، کولون، سینه و معده جلوگیری می کند.
  • ورم پس از عمل جراحی را کاهش می دهد زیرا خاصیت ضد التهابی دارد.
  • روغن هسته انگور، برای مو، پوست و سلامت بدن مفید است. مالیدن چند قطره روغن هسته انگور چین و چروک، افتادگی و ترک های پوست را کاهش می دهد.

کاربرد حلال ها

  1. روش های کلی در انحلال تعیین ثابت های فیزیکی ماده حل شده : خواص حلالی یک ماده (نفوذ ماهیت شیمیایی اجزاء تشکیل دهنده حدود حلالیت)، خواص الکتریکی (گشتاورهای دو قطبی، افت های دی الکتریک، ثابت های کر، ثابت های تفکیک)، خواص نوری ( طیف جذبی، اندیس انکسار، چرخش ویژه)، خواص مغناطیس ( حساسیت دیامغناطیسی، ممان مغناطیسی لایه الکترون)، خواص دمایی ( گرمای محلول و رقیق سازی، فشار بخارسنجی محلول ها، دانسیته)، خواص ضد صوتی (سرعت صدا، جذب صدا)، درجه تجمع، وزن مولکولی مواد بزرگ مولکول، تجزیه مواد بزرگ مولکول توسط وزن مولکولی و ترکیب شیمیایی (ترکیب و تجزیه و تفکیک حلالی).
  2. تعمیم شیمیایی ماده حل شده : اندازه گیری های طیف سنجی طیف های مادون قرمز، مرئی و ماوراء بنفش)، رزنانس اسپین الکترون ( برای پیدا کردن مشخصه رادیکال)، اندازه گیری های ویسکوز سنجی، رزنانس مغناطیسی هسته، تمام روش ها برای ترکیبات با وزن مولکولی کم و زیاد به کار می روند.
  3. تعیین خواص بین سطوحی : جذب مواد حل شده روی مایع غیر قابل حل پایین سطوح جامد در حلال مربوطه ( برای مثال : برای جدا کردن مخلوط های مواد، مثلا در کروماتوگرافی) تنش سطحی و بین سطحی، توزیع روی مواد حل شده درون محلول و در سطوح داخلی.
  4. کاربردهای فنی جداسازی مخلوط های مواد : جداسازی مخلوط های گازی توسط استخراج انتخابی، جداسازی ماده با استخراج مایع – مایع یا تقطیر استخراجی با جذب انتخابی با رسوب دهی و با نور تبلوری. استخراج جامدات برای جداسازی مواد محتوی آنها ( مثلا به منظور های دارویی)، عوامل شناوری برای سنگ های معدن، تخلیص ضایعات در ارتباط با محافظت محیط زیست.
  5. انجام واکنش های شیمیایی در محلول : افزایش سرعت واکنش موقع انجام در محلول همگن، تحت نفوذ ویژه خود قرار دادن دوره واکنش با تعیین نوع حلال، قابل کاربرد برای مواد با وزن مولکولی زیاد و کم.
  6. انجام فرآیند مواد بزرگ مولکول توسط حلال : تولید الیاف ها، رشته ها، کرک سفت گیاهی، ورق های نازک، لایه های میانی و پوشش ها، مصرف لاک ها و چسب ها در شکل حل شده در عمل.
  7. کاربردهای صنعتی متفرقه – فرآیندهای تمیزکاری : برداشتن و از بین بردن کثیفی و لکه ها از الیاف و سطوح، برداشتن پوشش های سطح با رنگ برها و عوامل چربی گیر ( به خصوص در صنعت فلز کاری).
  8. فرآیندهای رنگ کاری : کاربرد مرکب های چاپ روی پارچه یا روی سطوح ، رنگ جوهری روی الیاف ها، پارچه ها و قطعات ساخته شده.
  9. فرآیندهای تمیزه کردن : اتمیزه کردن عطرها، لوازم آرایشی، حشره کش ها یا بیدکش ها.
  10. تمیزکردن مواد با تبلور، چسباندن پارچه ها و مواد منفذدار دیگر ( مثلا با عوامل ضد آتش یا حشره کش ها)، عوامل ضد یخ، عوامل خنثی کننده، تولید خمیرهای کفش و کرم ها، پوشش کف و سمبه ماتریس ها، تولید مواد آرایشی و پزشکی در شکل حل شده.

موارد مصرف و کاربرد حلال ها

حلال ها برای تولید محصولات تمام شده (نهائی)، تهیه مواد معلق یا حل شده، برای صنایع جوهرسازی یا پوشش ها، برای صنایع فرآیندی ( حلال های واکنش ها)، برای شستشو و لکه گیری (خشکشویی)، برای تعمیر و نگهداری و چربیگیری (حلال های شستشو)، به کار می روند.

اگر چه هر مایع آلی می تواند به عنوان یک حلال به میزان صنعتی عمل کند، اما ملاحظات عملی، مصرف بعضی از این مایعات را به عنوان حلال صنعتی محدود می کنند.

از مایعات آلی که به عنوان حلال مصرف عمده دارند، می توان از هیدروکربن ها، الکل ها، کتون ها، آمین ها، استرها، گلیکول ها، گلیکول اترها، هالیدهای الکیل یا آروماتیک ( با دامنه جوش 75 تا 220 درجه سانتی گراد) نام برد. حلال ها را می توان به منظورهای متفاوت بسیاری بکار برد و در نتیجه میدان کاربرد وسیعی دارند. مثلا وقتی که به منظور خالص کردن مواد بکار می روند، یکی از وظایف اولیه خود را عملی می کنند. روی همین اصل تعداد زیادی از آنها برای نوتبلوری محصولات خام در فرآیندهای استخراجی بکار می روند. مثلا برای استخراج مواد نفتی، روغن ها، عطرها، رزین ها و اجزای تشکیل دهنده داروها. حلال باید هم قدرت حل زیاد و هم انتخاب ترجیحی خوب داشته باشد. برای مثال در استخراج روغن های گیاهی باید مواد تلخ، مواد چسبناک گیاهی، مواد رنگی و رزین های موجود، استخراج نشدنی باقی بمانند. با انتخاب شرایط مناسب برای فرآیند استخراج معمولا می توان به این منظور نائل شد. حلال هایی که برای استخراج مصرف می شوند، نه تنها باید نقطه جوش نسبتا پایینی داشته باشند ( از نظر اقتصادی و جلوگیری از خسارت)، بلکه گرمای نهان تبخیر آنها باید پایین و به دلایل ایمنی خطر آتش گیری آنها نیز کم باشد. علاوه بر این، حلال باید فاقد بوی زننده بوده و سمی نباشد.

به علت ویژگی قدرت انتخابی حلال، از آن در صنعت نفت برای جدا کردن گروه های متعدد مواد از جمله آسفالت، رزین های نفتی، فنل ها، هیدروکربن های آروماتیک و پارافین های خام، از مواد خام و مشتقات آن (باقی مانده های تقطیر، روان کننده ها و غیره) استفاده فراوانی می شود.

بعضی از حلال ها به عنوان مواد کمکی در صنایع لاستیک، رزین ها و چسب ها، چرم مصنوعی، ریون و نیز واکس کفش و کف پوش ها مصرف می شوند. در صنعت فلز کاری از حلال ها به عنوان مواد چربیگیر و تمیزکننده ها استفاده می شود.

حلال ها به عنوان در بردارنده پاششی در حشره کش ها و کشنده های علف هرز، توزیعی یکنواخت بوجود می آورند و حداکثر کیفیت را در مصرف بدست می دهند.

مقادیر زیادی از حلال هایی که در تولید لاک ها مصرف می شوند، باید دارای قدرت حل خوب رنگ مایه ها و مواد افزودنی باشند. سرعت تبخیر آنها باید با مصرف و با روش خشک کردن آنها متناسب باشد و علاوه بر این باید به آسانی قادر به تنظیم ویسکوزیته محلول لاک (رنگ) مورد مصرف باشند. حلال های مورد مصرف در رنگبرها لایه رنگی را که باید برداشته شود متورم می کنند.

صنعت خشکشویی، خواسته های متعددی از یک حلال دارد. حلال باید آلودگی را حل کند و لکه ها را به آسانی بدون حمله به الیاف یا تغییر رنگ پارچه برطرف نماید. به علاوه حلال باید در صورت ممکن غیر قابل امتزاج، بی بو و غیرقابل اشتعال باشد، غیر سمی و از نظر شیمیایی خنثی باشد. نقطه جوش پایین و گرمای نهان پایین آن جبران گرانی آنرا بنماید.

گاه به ندرت قدرت بالای حلال مهم نیست و کارایی ندارد، مثلا وقتی که حلال به عنوان ضد یخ ( اتیلن گلیکول)، مایع خاموش کننده آتش، مایع هیدرولیک ترمز یا به عنوان یک عامل مرطوب کننده برای مرکب های چاپ در صنعت بکار می رود.